Artykuł analizuje sytuację zakażeń pasożytniczych w Polsce, ze szczególnym uwzględnieniem owsicy, glistnicy i lambliozy. Wskazuje na luki w systemie monitorowania tych chorób po zmianach prawnych w 2008 roku, które zniosły obowiązek zgłaszania wielu inwazji pasożytniczych. Ostatnie wiarygodne dane epidemiologiczne pochodzą z 2008 roku i wykazują wzrost zachorowań na glistnicę (o 18%) oraz owsicę (o 21%), przy jednoczesnym spadku przypadków włośnicy i toksoplazmozy. Autorzy podkreślają niespecyficzne objawy tych infekcji, takie jak zaburzenia snu, bóle brzucha, objawy przypominające astmę czy reakcje alergiczne, co znacznie utrudnia diagnozę. Omówiono mechanizmy działania leków przeciwpasożytniczych (benzimidazole, pyrantel, nitroimidazole), ich działania niepożądane (w tym ryzyko chorób autoimmunologicznych u dzieci) oraz narastający problem oporności pasożytów. W artykule porównano skuteczność masowych programów odrobaczania w krajach rozwijających się z sytuacją w Polsce, gdzie ze względu na lepsze warunki sanitarne i brak aktualnych danych epidemiologicznych, takie działania mogą przynieść więcej szkód niż korzyści. Zamiast profilaktyki masowej, zaleca się indywidualne podejście do terapii, wzmocnienie nadzoru epidemiologicznego oraz edukację zdrowotną, szczególnie wśród dzieci i ich opiekunów.