Cel: Celem jest ocena sytuacji epidemiologicznej legionelozy w Polsce w latach 2022-2024 na tle lat wcześniejszych. Materiał i metody: Ocenę przeprowadzono na podstawie danych z krajowego obowiązkowego nadzoru epidemiologicznego opublikowanych w biuletynach „Choroby zakaźne i zatrucia w Polsce” za lata 2013-2024 oraz raportów jednostkowych o przypadkach legionelozy zarejestrowanych w krajowym rejestrze chorób zakaźnych (EpiBaza) w latach 2022-2024. Wyniki: W latach 2022-2024 zarejestrowano w Polsce 1 031 przypadków legionelozy, w tym 987 przypadków choroby legionistów i 44 przypadki gorączki Pontiac. W 2023 r. liczba zgłoszeń wzrosła blisko 4-krotnie względem 2022 r., a w 2024 r. utrzymała się na wysokim poziomie. Średnia roczna zapadalność w latach 2022–2024 wyniosła 0,91 na 100 000 ludności i była ponad 5-krotnie wyższa niż w latach 2018–2021. Wyższą średnią roczną zapadalność odnotowano we wszystkich województwach, przy czym w latach 2022-2024 najwyższą jej wartość stwierdzono w województwie podkarpackim, na co istotny wpływ miało ognisko choroby legionistów w Rzeszowie i okolicach w 2023 r., obejmujące 166 przypadków. Choroba legionistów częściej dotyczyła mężczyzn, a zapadalność wzrastała wraz z wiekiem. Najwyższą zapadalność odnotowano u mężczyzn w wieku 65 lat i starszych. Większość zachorowań miała charakter sporadyczny (82,2%). Hospitalizacji wymagało 98,8% chorych, a według danych Państwowej Inspekcji Sanitarnej zgon odnotowano u 12,2%. Większość zakażeń nabyto na terenie kraju, a wśród przypadków rodzimych dominowało narażenie lokalne. Wnioski: Wzrost zgłaszalności legionelozy w latach 2022-2024 nie wynikał wyłącznie z dużego ogniska w Rzeszowie i okolicach. Może on częściowo odzwierciedlać poprawę wykrywania i zgłaszania przypadków, choć nie można oddzielić tego efektu od rzeczywistego wzrostu liczby zachorowań. Pomimo tej zmiany zapadalność w Polsce pozostaje niższa od średniej obserwowanej w UE/EOG. Istotne pozostaje utrzymanie wysokiej czujności diagnostycznej oraz zdolności do szybkiego wykrywania skupisk zachorowań i prowadzenia dochodzeń ukierunkowanych na identyfikację potencjalnych wspólnych źródeł narażenia.