Wprowadzenie: Borelioza z Lyme, wywoływana przez krętki Borrelia burgdorferi sensu lato, jest najczęstszą chorobą zakaźną przenoszoną przez kleszcze w Europie. Choroba charakteryzuje się zróżnicowanym przebiegiem klinicznym oraz trudnościami diagnostycznymi, szczególnie we wczesnym stadium zakażenia. Rosnąca liczba zachorowań podkreśla potrzebę skutecznej profilaktyki. Cel: Celem pracy jest omówienie sytuacji epidemiologicznej boreliozy w Polsce w 2024 r. w porównaniu do ubiegłych lat. Materiał i metody: Do przeprowadzenia oceny sytuacji epidemiologicznej boreliozy w Polsce wykorzystano dane nadsyłane do NIZP PZH – PIB przez Wojewódzkie Stacje Sanitarno-Epidemiologiczne i publikowane w biuletynie rocznym „Choroby zakaźne i zatrucia w Polsce w 2024 r.”. Wyniki: W 2024 r. zarejestrowano 29 897 zachorowań na boreliozę, z odpowiadającą zapadalnością 79,6 na 100 tys. oraz 1 072 hospitalizacje z powodu tej choroby. Liczba zachorowań i zapadalność wzrosły odpowiednio o 18,2% i 18,6 % w stosunku do poprzedniego roku. W poszczególnych kwartałach widać sezonowość występowania boreliozy, tzn. wzrost liczby zachorowań z 2 218 w Q1 do 13 449 w Q3 oraz spadek w Q4 do 7 263. Najwyższą zapadalność odnotowano w województwie podlaskim (134,2 na 100 tys.), małopolskim (132 na 100 tys.) oraz warmińsko-mazurskim (108,6 na 100 tys.). Wnioski: Liczba przypadków boreliozy raportowanych w 2024 roku była wyższa niż w roku poprzedzającym i przewyższała poziomy odnotowywane przed epidemią COVID-19 w Polsce. Neuroborelioza, pomimo że stanowiła jedynie 1,4% wszystkich przypadków boreliozy, odpowiadała za 36,7% wszystkich przypadków zapaleń opon mózgowo-rdzeniowych i/lub mózgu o etiologii bakteryjnej w 2024 r. Sezonowość boreliozy pozostawała niezmienna, ze szczytem zachorowalności w Q3 oraz spadkiem w Q4. Podobnie jak w poprzednich latach, wschodnia część Polski (tj. województwa podlaskie, małopolskie i warmińsko-mazurskie) charakteryzowała się najwyższą zapadalnością.