Malaria występuje w Polsce rzadko, a jej rozpoznanie bywa opóźnione z powodu niskiej zapadalności i nieswoistych objawów klinicznych, zwłaszcza w przypadku zakażeń Plasmodium malariae, w których objawy mogą ujawnić się po wielu latach od ekspozycji. Zarówno Plasmodium spp., jak i HIV mogą prowadzić do uszkodzenia nerek, a koinfekcja istotnie zwiększa ryzyko ciężkiego przebiegu choroby. Celem pracy jest opisanie wyzwań diagnostycznych i terapeutycznych w przebiegu koinfekcji Plasmodium spp./HIV u pacjentki z ostrym uszkodzeniem nerek (ang. acute kidney injury, AKI) w kraju nieendemicznym. W niniejszej pracy przedstawiono opis przypadku 47-letniej kobiety pochodzącej z Kamerunu, którą przyjęto do szpitala chorób zakaźnych z powodu obrzęków, osłabienia oraz umiarkowanego bólu w lewym kwadrancie jamy brzusznej. W badaniach laboratoryjnych stwierdzono niedokrwistość (HGB 7,8 g/dl) oraz ostre uszkodzenie nerek z obniżeniem eGFR < 30 ml/min/1,73 m². Wynik szybkiego testu diagnostycznego w kierunku malarii (RDT) był dodatni, a w rozmazie krwi obwodowej stwierdzono obecność Plasmodium malariae z niską parazytemią na poziomie 0,39%. Badanie metodą reakcji łańcuchowej polimerazy (PCR) wykazało dwa gatunki zarodźca – Plasmodium malariae oraz Plasmodium ovale. Pacjentka nie opuszczała terytorium Polski przez ostatnie dwa lata, co sugeruje, że do zarażenia Plasmodium spp. doszło w Kamerunie. Wdrożono leczenie artesunatem i doksycykliną. Badanie przesiewowe ujawniło zakażenie HIV z niską liczbą limfocytów T CD4+ wynoszącą 200 komórek/µl, wskazującą na późne rozpoznanie HIV. Rozpoczęto leczenie antyretrowirusowe dostosowane do parametrów nerkowych. Pomimo leczenia obserwowano progresję zaburzeń czynności nerek – z białkomoczem do 40 g/24 h oraz nasilającymi się obrzękami, które uniemożliwiły wykonanie biopsji nerek. Glikokortykosteroidoterapia doprowadziła do ustąpienia obrzęków oraz stabilizacji parametrów nerkowych. Po wypisie ze szpitala utracono kontakt z pacjentką. Wnioski. W diagnostyce różnicowej niewyjaśnionych zaburzeń czynności nerek u pacjentów przebywających w przeszłości na obszarach endemicznych lekarze powinni uwzględnić zarażenie Plasmodium spp., zakażenie HIV oraz potencjalną koinfekcję. Ponadto należy dążyć do niwelowania barier w dostępie do opieki zdrowotnej, z jakimi zmagają się pacjenci będący migrantami.