WPROWADZENIE. Po okresie bardzo niskiej zapadalności w czasie pandemii COVID-19 doszło w latach 2023-2024 w Europie do gwałtownego wzrostu zachorowań na krztusiec; Polska należała do krajów o najwyższej liczbie zgłoszeń. CEL PRACY. Przedstawienie sytuacji epidemiologicznej krztuśca w Polsce na tle europejskim, przyczyn wzrostu zachorowań oraz strategii szczepień chroniących niemowlęta, ze wskazaniem luk w danych. MATERIAŁ I METODY. Przegląd piśmiennictwa o charakterze mapującym (scoping review), połączony z opisową analizą danych rutynowego nadzoru epidemiologicznego z opracowań Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego PZH – Państwowego Instytutu Badawczego, Głównego Inspektoratu Sanitarnego oraz Europejskiego Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób. WYNIKI. W 2024 r. zarejestrowano w Polsce 32 656 zachorowań (zapadalność 86,94 na 100 tys.), ponad 35-krotnie więcej niż w 2023 r. i blisko pięciokrotnie więcej niż w szczycie z 2016 r.; hospitalizowano 3 681 chorych (11,3%). Fala osiągnęła szczyt w czwartym kwartale 2024 r., a w 2025 r. opadła (wstępnie 11 323 zachorowania). Ponad połowa zachorowań o ustalonym wieku (57,5%) dotyczyła osób w wieku 0-19 lat, najwięcej w grupie 10-14 lat. Wzrost nastąpił mimo wysokiej wyszczepialności niemowląt, przy pogarszającej się realizacji dawek przypominających. WNIOSKI. Wzrost jest wypadkową naturalnej cykliczności, słabnięcia odporności poszczepiennej, ograniczenia naturalnego pobudzania odporności w pandemii, niedostatków realizacji szczepień i ewolucji Bordetella pertussis. Najskuteczniejszą ochroną niemowląt jest szczepienie kobiet w ciąży szczepionką dTpa, tj. przeciw błonicy, tężcowi i krztuścowi o obniżonej zawartości antygenów (skuteczność ok. 91% wobec zachorowania i ok. 95% wobec zgonu), w Polsce od 15 października 2024 r. bezpłatne.