Wprowadzenie: Zakażenia w obrębie kończyny górnej są częstym problemem w praktyce ambulatoryjnej. Większość zakażeń ręki nie jest niebezpieczna, jeżeli jest zawczasu rozpoznana i prawidłowo leczona, jednak nawet 1-2 dniowa zwłoka może spowodować groźne powikłania, skutkujące niesprawnością ręki lub amputacją palców. Cel: Przedstawienie charakterystyki klinicznej, metod i odległych wyników leczenia pacjentów z zakażeniami kończyny górnej leczonych w klinice autorów. Materiał i metody: Przedstawiono wyniki leczenia 29 pacjentów, 23 mężczyzn i 6 kobiet w wieku śr. 53 lat. Leczenie polegało na nacięciu miejsca zakażenia i antybiotykoterapii. Badanie kontrolne wykonywano po śr. 3,5 roku (zakres 1- 8 lat) od zakończenia leczenia. Oceniano dolegliwości bólowe, zakres ruchomości palców, siłę chwytu i sprawność ręki. Wyniki: Najczęściej przyczyną zakażenia były gronkowiec złocisty i paciorkowiec ropotwórczy. U 3 pacjentów zakażenie spowodowało martwicę palca i konieczność amputacji. W badaniu kontrolnym po śr. 3,5 roku, większość pacjentów nie miała dolegliwości bólowych, miała pełną lub prawie pełną ruchomość palców, siłę chwytu śr. 95% siły zdrowej ręki i dobrą funkcja kończyny. Tylko 3 chorych miało znaczny ubytek funkcji ręki. Wnioski: Prawidłowe postępowanie już przy pierwszym kontakcie chorego z lekarzem jest warunkiem dobrego wyniku leczenia. Nacięcie i ewakuacja ropy lub płynu zapalnego jest najlepszym sposobem opanowania zakażenia. Opóźnienie leczenia chirurgicznego może być powodem powikłań i upośledzenia funkcji ręki.