Wprowadzenie: Świnka (nagminne zapalenie przyusznic) jest ostrą chorobą wirusową przenoszoną drogą kropelkową, której rezerwuarem jest człowiek. Zakażenie szerzy się łatwo w populacjach dzieci i młodzieży, a zakaźność rozpoczyna się przed pojawieniem się objawów. Wprowadzenie szczepień MMR w ramach obowiązkowego PSO w 2003 r. istotnie ograniczyło liczbę zachorowań i powikłań, jednak utrzymanie nadzoru pozostaje kluczowe dla oceny skuteczności programu szczepień i bieżącej sytuacji epidemiologicznej. Cel: Ocena sytuacji epidemiologicznej świnki w Polsce w 2024 r. w porównaniu z latami poprzednimi. Materiał i metody: Analizę sytuacji epidemiologicznej świnki w Polsce w 2024 r. przeprowadzono na podstawie interpretacji danych publikowanych w biuletynach rocznych: „Choroby zakaźne i zatrucia w Polsce w 2024 r.” oraz „Szczepienia ochronne w Polsce w 2024 roku", jak również danych jednostkowych pochodzących z systemu EpiBaza. Odsetek zaszczepionych pierwszą dawką określono na podstawie danych dla rocznika 2022 (dzieci w 3. roku życia), a odsetek zaszczepionych dwiema dawkami – dla rocznika 2018 (dzieci w 6. roku życia). Skuteczność szczepień oszacowano metodą skriningową. Wyniki: W 2024 r. zarejestrowano 931 zachorowań (spadek o 3,6% vs 2023: 966). Zapadalność ogółem wyniosła 2,5/100 000 (2023: 2,6/100 000) i była niższa od mediany z lat 2015-2019 (4,3/100 000). Najwyższą zapadalność odnotowano w woj. śląskim (3,7/100 000; 159 przypadków), najniższą w woj. opolskim i warmińsko-mazurskim (1,0/100 000). Najwięcej przypadków zgłoszono w woj. mazowieckim (183) i śląskim (159). Hospitalizowano 18 osób (vs 12 w 2023). Badania laboratoryjne wykonano w 2,1% przypadków. Wnioski: W 2024 r. odnotowano niewielki spadek liczby zachorowań przy zapadalności zbliżonej do 2023 r. Wartości pozostawały niższe niż przed pandemią COVID-19. Wzrost liczby przypadków po 2021 r. można wiązać z odbudową kontaktów społecznych i transmisji zakażeń kropelkowych. Niski odsetek hospitalizacji nie wskazuje na zmianę charakteru klinicznego zakażeń. Zasadne jest dalsze monitorowanie trendów i struktury zachorowań, przy jednoczesnej poprawie odsetka diagnostyki laboratoryjnej.